يادگار امام کيست؟... يا چيست؟!

سايت نوسازي متعلق به چه کسي است؟

يک سايت در گوشه اي از عالم سايبر بدون بازديد کننده ي قابل ملاحظه و با ضريب نفوذ نزديک به صفر حرفي بچّگانه زده که فضاي سياسي ايران را بهم ريخته است. روزنامه ها سرمقاله مي نويسند، وزير کشور موضع مي گيرد، قوه قضائيه بازداشت مي کند، همه همديگر را متّهم مي کنند، خطيب جمعه آنرا اتفاقي قابل تأمل مي داند و ...

اين اتفاق چه معنايي دارد؟

• 
  
  آيا معنايش اين است که همه ي سياستمداران ما نگران و دغدغه مند امام و ميراث اويند؟
  
  
• 
  
  آيا معناي آن احتمال اثرگذاري فرهنگي عميق اين توهين بر جامعه است؟
  
  
• 
  
  آيا در هيچ سايت ديگري هيچ توهيني به هيچ يک از مقدسات نمي شود؟

مسوولان سايت نوسازي را چند سال است که مي شناسم. نوجواناني هستند که نه از سواد آکادميک بهرمندند و نه حتّي به اندازه يک پست اجرايي کوچک سردو گرم مديريت کشور را چشيده اند. معلوم نيست که در سپهر سياسي امروز کشور هم کدام طرفي هستند. يادم مي آيد که همان ابتداي آغاز بکار دولت نهم با برگزاري مجلس نقدي در مسجد جامع قلهک بدترين حملات را به اطرافيان احمدي نژاد سامان دادند.

يقين مي دانم اگر چند سايت خبري ديگر در آتش اين خبر نمي دميدند هيچ کس از آن مطلع نمي شد و به مساله اي کشوري تبديل نمي شد؛ ولي کردند و شد!

من هم نفس اينکار را قابل سرزنش جدّي مي دانم ولي نگران اتفاق ديگري هستم:

مگر يادگار امام کيست يا چيست؟!

يقيناً حرمت سيد حسن خميني(با تمام انتقاداتي که در مشي سياسي وارد است) بايد با دقّت حفظ گردد ولي چرا سياست ما نسبت به همه ميراث معمار انقلاب با همين حساسيت مواجه نمي شود؟ مگر همين چند روز پيش نبود که يک روسپي سياسي با دهن کجي به يکي از اساسي ترين عناصر تفکّر امام يعني حمايت از فلسطين، به ميراث فکري ايشان بي حرمتي کرد؟ چرا همين خطيب جمعه نسبت به اظهارنظر سخنگوي حزبش هيچ واکنشي نشان نداد؟ چرا ديگر تشکيکها در ميراث فکري امام راحل مانند مبارزه هميشگي با استکبار و امريکا چنين موضعگيري هايي را بدنبال ندرد؟ مهمتر از همه ي اينها چرا پيگيري و تاکيد بر آرمانهاي انقلاب و امام لابلاي ژستهاي روشنفکري و نطقهاي مبتني بر «واقعيت هاي سياسي» له مي شود؟ و...

مطلب سايت نوسازي مانند حمله ي پشه اي بود که با يک آر پي جي دفع شد! اين التبه يک تاکتيک سياسي و تبليغاتي است. سيد حسن حرمت دارد و بيش از آن البته آرمانها و افکار امام است که حرمت دارند. تمام موضعگيري ها در چند روز اخير نشان از دغدغه هاي سياسي داشت و نه دغدغه هاي انقلابي؛ حتي موضعگيري شديد دولت نهم که خود متّهم به جدّي گرفتن و تعهد به آرمانهاي امام است نيز سياسي بود چراکه رقيب سياسي داشت با زيرکي اين حرکت را به حربه اي عليه احمدي نژاد تبديل مي کرد.

حرف ديگري نيست اميدوارم پس از اين نسبت به دهن کجي به اصل ميراث امام و يادگار حقيقي او نيز چنين حساسيتهايي را ببينيم.

نظرات شما عزیزان()

اين بهار
بهمني براي عاشقان

 خجسته باد

انفجار نور و روشني براي
عاشقان

خجسته باد

آي بازماندگان نسل اولين
عشق

نسل دومين و سومين و نسل
چندمين

اين درخت سيب را

وين پديده غريب را درست
بنگريد

اين درخت ، يعني انقلاب
درد

يعني اجتماع داغ

يعني اعتلاي عشق

يعني انفجار نور و
روشني..............

تو اين مدت که فرصت نبود
چيزي بنويسم،دلم حسابي براي تک تک دوستان تنگ شده بود.اميدوارم که همگي سالم و
سلامت باشيد.

فرا رسيدن ايام الله دهه فجر را هم به همه عزيزان تبريک ميگم.

نظرات شما عزیزان()

دوست داشتم چون حسين(ع)بودم........

ايماني که هرگز خاموش نمي شود

به دعوت شهادت؛طواف را رها ميکردم.

با تمام اندوخته ام به سوي شهادت مي رفتم

به شمشيرها ميگفتم مرا دريابيد که

 دين خداجز با ريختن خون من بر جا نمي ماند.

از همه مردم همه نسل ها کمک ميخواستم

که رونده راهم باشند نه سوگوار و عزا دارم.............

نظرات شما عزیزان()

با عرض پوزش بايد بگم که يک ماهي  به دليل امتحانات فرصت به روز کردن ندارم .

نظرات شما عزیزان()

يادم نمي آيد چي باعث شد يهو ياد گذشته ها بيفتم.  خاطرات خيلي خيلي قديمي. شکست ها، موفقيت هاُ تجربه هاي تلخ و شيرين. تا حالا فکر کردي اگر گذشته رو ازت بگيرند چه اتفاقي ميفته؟؟ الان ساعت حدودا سه صبح هست و من غرق رويا ها. رويا هاي گذشته که تا امشب بعضي هاشون اتفاق افتادند.

دلتنگ از رويا ها، افسوس گذشته، کار هايي که بايد مي کرديم و کارهايي که نبايد مي کرديم.

 انديشه سبز. فراموشي، خاطره، عشق، تنفر، تمسخر، تمجيد، صعود و سقوط، چيرگي و ....  مفاهيم عجيب و البته متناقض داره از ذهنم خطور مي کنه. همشهونو تجربه کرديم. اما کدومشونو بيشتر؟

شب قشنگيه!! افسوس که تخيلاتم از کنترل خارج شدند.....

هر روز در زندگي ما منحصر به فرد هست. امروز يه حال و هوا، فردا شايد يه حال و هواي ديگه!

هيچ تضميني هم نيست که يهو نزنيم زبر همه چيز. فقط و فقط يه چيزه که شايد بتونه ما رو پايبند کنه.  اين چيز براي هر کسي هم متفاوت هست.  امروز (يا بهتر بگم امشب) حال و هوايي دارم که احتمالا ديگه تجربه نمي کنمش.  شادي عارفانه. صداي Loreena McKennitt منو به يه دنياي ديگه برده.

اي کاش همه ما مي تونستيم ياد بگييريم که بي قيد و شرط محبت کنيم و صادقانه دوست داشته باشيم.

قدر لحظات رو بندويم.

دوستي بهم گفت :محمداگه يه نفر تو رو نشناسه و وبلاگت رو بخونه فکر ميکنه غمگين ترين آدم دنيايي!!!"

 من گفتم:   غم نيست اين حال. غم کوچک است و مبتذل.گاه شود که در بطن فاجعه اي عظيم، زلزله اي، سيلي، آتشي؛ غم دنيا را تجربه کني و در همان حال با پنجه هاي خونين و پاهاي شکسته در پي نجات خود و ديگران باشي و گاه شود به ديدن چيزِ به عرف ناچيزي، مردن گربه اي، ديدن فقيري، دخترکي گلفروش، آنچنان دلتنگي برتو هجوم آورد که ويرانت کند.

. خنديد. اما من............

نظرات شما عزیزان()